Molenzorg
Leke (Diksmuide), West-Vlaanderen
Naam

Kruiskalsijdemolen
Kruisvaartmolen
Molen Vandenberghe

Ligging Kruiskalsijdestraat 7
8600 Leke (Diksmuide)

600 m ZO v.d. kerk
kadasterperceel B733


toon op kaart
Geo positie 51.096992, 2.895993
Eigenaar Dieter Dulst - Annelien Crul, Leke
Gebouwd 1ste helft 17de eeuw / 1871
Type Staakmolen, later stenen stellingmolen
Functie Korenmolen, later ook oliemolen
Kenmerken Hoge romp
Gevlucht/Rad Vernield op 17.10.1914
Inrichting Mechanische maalderij
Toestand Ingekorte romp (tot op stellinghoogte, 12 meter).
Bescherming M: monument, DSG: dorps- en stadsgezicht,
4 april 1995
Molenaar Geen
Openingstijden Behorend bij Feestzaal-Vakantiewoning Ter Molen, tel. 051 50 17 40 (D. Dulst), e-mail: info@termolen.be
Internet bron

Kruiskalsijdemolen
Kruisvaartmolen
Molen Vandenberghe

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

Foto: Donald Vandenbulcke, Staden  

Beschrijving / geschiedenis

Op de plaats van de huidige Kruiskalsijdemolen werd in de eerste helft van de 17de eeuw, door de familie Willaert een houten korenwindmolen gebouwd, die men in die tijd de 'Kruisvaartmolen' noemde. In 1790 noemde men de molen 'Kruiscalchiedemolen' naar het belangrijk kruispunt te Leke.

Eigenaars na 1830:
- voor 1834, eigenaar: Verbrugghe Henri, de weduwe, molenarin te Leke
- later, eigenaar: Verbrugghe François
- 17.08.184, erfenis: Depré-Verbrugghe (= Verbrugghe Justine, de enige dochter van François Verbrugghe) Charles, molenaar te Leke (overlijden van François Verbrugghe)
- 28.01.1861, verkoop: Debacker-Duytschaver Isidoor, molenaar te Staden (notaris Steverlinck)
- 08.05.1879, erfenis: en de kinderen (overlijden van vrouw Duytschaver)
- 03.12.1888, verkoop: Vandenberghe-Vivey Bernardus, herbergier te Leke (notaris Vanderheyde - graan- en oliewindmolen)
- 05.04.1910, verkoop: a) Vandenberghe Hippoliet (voor naakte eigendom), handelaar te Leke en b) Vandenberghe-Vivey Bernard (voor vruchtgebruik), rentenier te Leke (notaris Masureel)
- 03.09.1916, einde vruchtgebruik: Vandenberghe-Mattelin Hippoliet, koopman te Leke (overlijden van Bernardus Vandenberghe)
- 11.09.1929, erfenis: de weduwe en de kinderen (overlijden van Hippoliet Vandenberghe)
- 24.05.1955, deling: Dulst-Vandenberghe Silvester Jozef, molenaar te Leke (notaris Masureel)
- 08.12.1988, erfenis: de weduwnaar Silvester Dulst (overlijden van vrouw Vandenberghe)
- 2014, eigenaar: Dieter Dulst - Annelien Crul, Leke

In 1861 werd de molen openbaar verkocht aan Isodore De Backer-Duytschaver uit Staden. Hij liet de houten graanwwindmolen slopen en liet op dezelfde plaats een bakstenen stellingmolen bouwen in 1871. De molen werd opgetrokken is gele baksteen, werd 25 meter hoog, telde zeven verdiepingen en was ingericht om graan te malen en olie te slaan. Dat het een zware financiële dobber was, behoeft geen kijf, maar de eerdere melding dat hij in faling moest gaan, blijkt toch niet te kloppen.

De molen werd in 1888 opgekocht door Bernard Vandenberghe, vandaar de volksnaam "Berghens Meulen". In 1899 werd een stoommachine geplaatst, maar er werd ook nog met de wind gemalen. In 1911 nam Hypoliet Vandenberghe de molen over van zijn vader.

Op 17 oktober 1914, toen de Slag aan de IJzer losgebarsten was, werd bij de terugtrekking van de Belgen, de 25 m hoge molen grotendeels vernietigd met dynamiet om te beletten dat deze door de Duitsers als observatiepost zou gebruikt worden. De kap, wieken en een deel van de romp en gaanderij werden weggeblazen. De molenruïne heeft dan echter toch nog gediend als uitkijkpost voor de Duitsers: ze plaatsten er hun periscopen met sterke lange afstandslenzen. Vanaf de vernielde molen konden de Duitsers het front overzien vanaf de zee tot aan Veurne en Ieper.

Na 1918 werd de molen gedeeltelijk afgebroken: tot op 12m hoogte (tot aan de gaanderij, de 3de zolder, nl. de meelzolder) en in een klein bijgebouw liet Hypliet Vandenberghe een mechanische molen plaatsen. Hij overleed in 1929. Zijn dochter Rosa  en haar man Jules Dulst maalden er haver, gerst en tarwe met een semi-dieselmotor van Claeys tot de jaren 1950 en zoon Gilbert Dulst was de laatste molenaar. Hij bleef actief tot 1975. Bij de molen was ook een café Koophandelshuis waar de landbouwers vaak bleven plakken.

In 1995 werd de molen en het molenerf met de molenaarswoning beschermd als respectievelijk monument en dorpsgezicht, als typisch voorbeeld van een 19de eeuwse molensite

De huidige eigenaar Dieter Dulst is een afstammeling van de molenaars Dulst-Vandenberghe. Hij liet de molen en bijgebouwen in 1995 beschermen als monument en als dorpsgezicht. Rond 2000 werd gepland de romp te completeren tot maalvaardige windmolen. Er werd geopteerd om de romp op huidige hoogte te behouden, maar te renoveren en de mechanische maalderij opnieuw op punt te stellen. De hoeve kreeg in 2004 een herbestemming als Feestzaal-Vakantiewoning Ter Molen.

Lieven DENEWET, Frank BECUWE & Herman HOLEMANS

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

Foto: Ronny Van Landschoot, Sijsele, 2007

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

Twee steenkoppels. Foto: Denis Van Cronenburg, 03.10.2010

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

De buil. Foto: Denis Van Cronenburg, 03.10.2010

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

De semi-dieselmotor Claeys in het bijgebouw. Foto: Robert Van Ryckeghem, 23.01.2003

<p>Kruiskalsijdemolen<br />Kruisvaartmolen<br />Molen Vandenberghe</p>

Prentkaart Nels, jaren 1920. Verzameling Ons Molenheem

Literatuur

Xavier Declerck, "Leke 14-18 - Het laatste dorp voor de Ijzer", Brugge, De Klaproos, 2009.
Luc Devliegher, De molens in West-Vlaanderen, Tielt/Weesp, 1984, p. 198-199 (Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen, 9);
Jeroen Cornilly, Monumentaal West-Vlaanderen. Beschermde monumenten en landschappen in de provincie West-Vlaanderen. Deel III. Arrondissementen Brugge, Diksmuide, Oostende en Veurne, Brugge, 2005, p.90;
Ludwig Vandenbussche, Leke en zijn verleden, Zingem, 1978, p. 249-254.
Herman Demoen, Het Diksmuidse van toen. Een verzameling beknopte historische gegevens, aangevuld met historische foto's en prentbriefkaarten, Brugge, 1985.
Frank Becuwe, Bouwhistorie van de Kruiskalsijdemolen in Leke, Molenecho's, XXXVI, 2008, 1, p. 24-36.
KRV, Gazette van Detroit, in: Het Nieuwsblad, 08.05.2009.
H. Missiaen & P. Vanneste m.m.v. F. Gherardts & O. Scheir, Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Diksmuide, Deel I: Deelgemeenten Diksmuide, Beerst, Esen, Kaaskerke, Keiem en Lampernisse, Deel II: Deelgemeenten Leke, Nieuwkapelle, Oostkerke, Oudekapelle, Pervijze, Sint-Jacobskapelle, Stuivekenskerke, Vladslo en Woumen, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL18", 2005.
Vandenberghe Godfried, "De frontroute". Dienst voor Toerisme Diksmuide, Ieper en Nieuwpoort", 1981, 21 p.
Herman Holemans, Westvlaamse wind- en watermolens. Kadastergegevens 1835-1990. Deel 4. Gemeenten K-L, Kinrooi, 1997.

Persberichten
Gudrun Steen, "Eigenaars plannen volledige restauratie van familiemonument. Zomercafé in beschermde molen", Het Laatste Nieuws, 20.05.2014.


Laatst bijgewerkt: zaterdag 26 november 2016
Stuur uw teksten over deze molen Stuur een (nieuwe) foto van deze molen  

 

De inhoud van deze pagina's is niet printbaar.

zoek in databasezoek op provincieStuur een e-mail over molen <?=$naam?>, <?=$plaats?>homevorige paginaNaar Verdwenen Molens